Είναι γεγονός ότι μετά από τόσα προγράμματα σωτηρίας της χώρας μας(;), η φτώχια έχει κτυπήσει μεγάλα στρώματα της κοινωνίας μας. Βλέπεις πάμπολλους ανθρώπους, με κατεβασμένο κεφάλι, με την απελπισία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο τους, όχι μόνο ν΄ αγωνιούν για το αύριο τους αλλά την αγωνία να τη ζουν στην καθημερινότητα τους. Να δυσκολεύονται για το φαγητό της ημέρας, το δικό τους και των παιδιών τους.  Η πολιτεία ανίκανη να ανακουφίσει τον πόνο αυτών των ανθρώπων ως όφειλε!!!
Δεν ανήκω σε αυτά τα στρώματα! Αλλά τις ημέρες αυτές που όλοι εμείς της άλλης πλευράς, εμείς που ζοριζόμαστε αλλά απολαμβάνουμε τη ζεστασιά και τη θαλπωρή του σπιτιού μας, ας ρίξουμε μια ματιά έστω κλεφτή, προς την απέναντι πλευρά.
Με ελπίδα θα δούμε πολλές σοβαρές ΜΚΟ να συμπαραστέκονται στο συνάνθρωπό μας. Αναφέρω κάποιες: ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΚΙΒΩΤΟΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.
Με σεβασμό βλέπω την Εκκλησία της Ελλάδας, να έχει επωπισθεί ένα τεράστιο έργο σίτισης χιλιάδων συνανθρώπων μας, οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε αυτό!!!!
Είμαστε άνθρωποι, ενδιαφερόμαστε για τον δίπλα μας, τώρα περισσότερο από ποτέ. Η συνευθύνη μας για τις ζωές των συνανθρώπων μας υπάρχει!
Τις ημέρες αυτές, τις Άγιες, της Γέννησης του Χριστού ας βοηθήσουμε με τις όποιες δυνάμεις μας ο καθένας!
Χιλιάδες συνάνθρωποι μας συμβάλλουν στο έργο όλων αυτών των οργανώσεων, ας είμαστε κι εμείς ακόμα ένας!
Είμαστε άνθρωποι !!!!!!!!!!