Για ποια επαρχία;

 

Σιδηροδρομικός σταθμός Δράμας (1936) Αρχείο Άννας Πάτκα

  Η φωτογραφία είναι προπολεμική. Από τη Δράμα. Τότε που τα τρένα είχαν κυρίαρχη θέση στην ανάπτυξη της περιοχής. Την ίδια εποχή η πόλη είχε και αεροπορική διασύνδεση με Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Το οδικό δίκτυο όμως ήταν υποτυπώδες. Παρ' όλα αυτά η πόλη άκμαζε, κι αυτό το όφειλε στα άριστα σε ποιότητα καπνά της περιοχής και του εμπόριο τους. 

  Και φτάνουμε στο σήμερα. Ούτε τρένο υπάρχει, ούτε αεροπλάνο φυσικά (καλύπτεται είτε από τη Θεσσαλονίκη είτε από την Χρυσούπολη της Καβάλας). Θα μου πουν οι κυβερνώντες ότι η λειτουργία του τρένου είναι ασύμφορη μιας και οι μεταφορές γίνονται οδικώς. Κι εγώ (μάλλον όλοι όσοι ζουν στην περιοχή) θα απαντήσω ότι πουθενά στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν εγκαταλείφθηκε ο σιδηρόδρομος όπως στη χώρα μας. Τα τρένα πάνε με ασφάλεια παντού και φυσικά έχουν εκσυγχρονιστεί από χρόνια. Και υπάρχουν και οικονομικοί και περιβαλλοντικοί λόγοι που επιβάλλουν μια τέτοια πολιτική. Ύστερα πάμε στο οδικό δίκτυο. Η πόλη της Δράμας έμεινε εκτός του σχεδιασμού της Εγνατίας. Κι εδώ και χρόνια η πολιτεία αρνείται να φτιάξει τους κάθετους δρόμους που θα την συνδέει με αυτήν. Και οι υπάρχοντες δρόμοι είναι άθλιοι, ειδικά αν οδηγείς νύχτα ή με βροχή.

  Πάμε στο θέμα της υγείας. Ένα νοσοκομείο υποστελεχωμένο (θα μου πεις και ποιο δεν είναι;), όπως κι όλες οι υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες. Πλην της εφορίας πιθανόν. Που αν σου τύχει κάτι που επείγει, ένα καρδιολογικό χειρουργείο για παράδειγμα, η μόνη λύση είναι τα ιδιωτικά νοσοκομεία (αν έχεις χρήματα βέβαια).

  Κάποτε η πόλη είχε πληθώρα στρατοπέδων που συνέβαλαν στην τοπική οικονομία. Οι σημερινοί σχεδιασμοί άλλαξαν, έμειναν ελάχιστα. Και καλά ο δημόσιος τομέας θα συντηρήσει την περιοχή; Ας απαντήσω όχι. Η άλλοτε βασική πηγή πλούτου, η αγροτική οικονομία, αδυνατεί να προσφέρει αυτά που θα μπορούσε. Οι αγρότες λιγόστεψαν, τα κόστη εκτινάχθηκαν, η γραφειοκρατία είναι απίστευτη και τα έσοδα από την καλλιέργεια της γης συρρικνώθηκαν. 

  Κάποτε η βιομηχανία φασόν άκμαζε. Η υλοτομία το ίδιο. Σήμερα κάποια εργοστάσια ή άλλου είδους επιχειρήσεις (π.χ. μάρμαρα) μένουν παρά τις αντίξοες συνθήκες. Αυτά εξάλλου κρατούν όρθιο τον νομό. Χιλιάδες κόσμου δουλεύουν σε αυτές. Είναι ο μόνος τομέας που προσφέρει δουλειές. Θα μπορούσα να αναφέρω κι άλλα.

  Η αδιαφορία για την επαρχία επιδεινώθηκε κατά την οικονομική κρίση.  Κι έτσι φτάσαμε στα παρακάτω τραγικά αποτελέσματα, βάση της τελευταίας απογραφής: Μείωση πληθυσμού στο νομό Δράμας 12%. Στον γειτονικό νομό Σερρών μείωση 14%. Κι αντί η πολιτεία να σημάνει συναγερμό, όλα συνηγορούν ότι υπάρχει μια άτυπη μετακίνηση του πληθυσμού προς την Αθήνα, άντε και στη Θεσσαλονίκη κι όλοι βλέπουν τα παιδιά τους να συνεχίζουν να φεύγουν στην Εσπερία για μια καλύτερη τύχη.

   Και οι κυβερνώντες του Αθηνοκεντρικού κράτους, συνεπικουρούμενοι από τους ντόπιους κομματάρχες, σφυρίζουν αδιάφορα. Έφτιαξαν μια Αθήνα αβίωτη πλέον για τους κατοίκους της και συγχρόνως αδιαφορούν πλήρως  για την ερημοποίηση της υπαίθρου, την υποβάθμιση της επαρχίας, τη συρρίκνωση του πληθυσμού της ίδιας της χώρας μας. Διότι αν πραγματικά ενδιαφέρονταν, θα υπήρχαν ορατά θετικά αποτελέσματα.