Κάθε καλοκαίρι, ειδικά μετά τον Δεκαπεντάυγουστο, σκωπτικά ακούγεται η ευχή: "Άντε τώρα, καλό χειμώνα!" Κι όλοι εμείς οι εραστές της θερινής ραστώνης, της ευτυχίας να βρίσκεσαι με τις ώρες εκτός των ντουβαριών του σπιτιού σου, θυμώνουμε. Διότι τολμούν να μας υπενθυμίσουν, ότι η αναστροφή των εποχών έχει ήδη συντελεστεί.
Ειδικά εδώ στη Βόρεια Ελλάδα, που τα κρύα έφτασαν σχετικά νωρίς φέτος, και ο κόσμος όλο και αναβάλλει το άναμμα της θέρμανσης - το ξέρουμε, το κόστος θα είναι δυσβάσταχο, όλοι θα το νιώσουμε στη τσέπη μας.
Και το μόνο που με γλυκαίνει ακόμα, είναι οι αναμνήσεις όσων έζησα στην καλοκαιρινή περίοδο που μας πέρασε. Ένα σύντομο ταξιδάκι (θα γράψω γι΄αυτό), την χαρά να έχουμε μαζί μας τα παιδιά και τα εγγόνια μας, έστω για λίγο, την χαρά να βλέπουμε την μικρή, να κάνει την πρακτική της κοντά μας, την εκπλήρωση ενός τάματος, να βρεθώ σε ένα αγαπημένο μου πανηγύρι μετά από είκοσι οχτώ χρόνια.
Ένα πανηγύρι στην Πατρώα μου γη, ένα πανηγύρι των νεανικών μου χρόνων (υπό άλλες συνθήκες τότε), ένα πανηγύρι συνδεδεμένο με τα πρώτα βήματα της οικογένειας μου. Της Παναγίας της Γυνατούς, για τους μη γνωρίζοντες το Γενέθλιο της Παναγίας, στις 7 Σεπτεμβρίου (βλέπεις γιορτάζεται την Παραμονή το βράδυ).
Κι εκεί είχα τη χαρά να συναπαντήσω τους χωριανούς μου, να τους δω μονιασμένους γύρω από το μοναχικό εκκλησάκι της Χόμαλης, να προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, να κουβαλούν τους Άρτους για να ευλογηθούν και στη συνέχεια να μοιραστούν στους παραβρισκόμενους, να φάμε από το πλούσιο και νοστιμότατο φαγητό της Παναγίας, και στη συνέχεια οι γλεντιστάδες και χορευτές, να πάρουν την πρώτη θέση. Κι όλα μου ήταν πλέον τόσο γνώριμα και τόσο οικεία, σαν ο χρόνος να μην είχε μετακινηθεί καθόλου, αλλά να είχε κολλήσει εκεί που τον είχα αφήσει κάποτε.
Κι ένα άλλο πανηγύρι, της Παναγίας της Βρυσιανής, πιο μεγάλο αυτό, λαμπρό, τριήμερο, από τα πιο μεγάλα του νησιού.
Ναι, φόρτισα τις μπαταρίες μου, γέμισα εικόνες και συναισθήματα και τώρα που κάθομαι ξανά στο πληκτρολόγιο μετά από τόσους μήνες, νιώθω πόσο μου έλειψε η γραφή. Και γράφω, όχι μόνο εδώ, γενικά γράφω αυτές τις μέρες και το χαίρομαι αληθινά!
ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ αγαπητοί μου συνταξιδιώτες
της υπέροχης blogo-παρέας μας!!!! Χαίρομαι που ανταμώνουμε και πάλι!
