Στη Βόρεια Μακεδονία περάσαμε από τον συνοριακό σταθμό της Νίκης, περάσαμε έξω από την Μπιτόλα (Μοναστήρι) και σε μιάμιση ώρα φτάσαμε στη Οχρίδα, διασχίζοντας έναν επαρχιακό δρόμο, ο οποίος όμως είχε πολύ καλό οδόστρωμα, άριστη οδοσήμανση και υπέροχη θέα στην καταπράσινη φύση. Το όριο ταχύτητας περιοριζόταν στα 60 χλμ/ώρα στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής και αυτή ήταν και η αιτία που χρειαστήκαμε τόσο χρόνο για τα 82 χλμ που χωρίζουν την τα ελληνικά σύνορα από την Οχρίδα.
Η Οχρίδα είναι μια παραλίμνια πόλη της ομώνυμης λίμνης, στα νοτιοδυτικά της Βόρειας Μακεδονίας, και κατοικείται από περίπου 42000 κατοίκους, στην πλειονότητά τους Σλαβομακεδόνες. Ένα 20% περίπου είναι Τούρκοι και Αλβανοί. Οι ίδιοι όμως αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες, και σχεδόν πουθενά δεν βλέπεις την επίσημη πλέον ονομασία της χώρας, Βόρεια Μακεδονία, αλλά σκέτο Μακεδονία.
Η πόλη χωρίζεται σε δύο τμήματα, την ιστορική πόλη (αυτή έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον επισκέπτη) και το νεότερό της τμήμα. Είναι μια πόλη που ζει από τον τουρισμό, από τα χρόνια της Γιουγκοσλαβίας ακόμα, μιας και είναι ένα αξιοσημείωτο τουριστικό θέρετρο. Συνδυάζει το αξιοποιημένο της λιμναίο μέτωπο με το ιστορικό της παρελθόν και τις πάμπολλες ορθόδοξες εκκλησίες που διασώζονται. Εξαιτίας αυτής της μεσαιωνικής κληρονομιάς της πόλης, έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Κατά το μεγαλύτερο διάστημα η πόλη ανήκε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Στα τέλη του δέκατου αιώνα ο Τσάρος Σαμουήλ που ίδρυσε την Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, μετέφερε στην Οχρίδα την πρωτεύουσα του. Με τη νίκη ενάντια των Βουλγάρων από τον Βασίλειο Βουλγαρκτόνο, η περιοχή επέστρεψε στο Βυζάντιο, διατηρώντας όμως σημαντική θρησκευτική αυτονομία. Γενικότερα την εποχή αυτή, η πόλη αποτέλεσε ένα από τα σημαντικά πνευματικά, πολιτιστικά και στρατηγικά κέντρα της περιοχής.
 |
| Άποψη της Οχρίδας από την παλιά πόλη |
 |
| Η Αγία Σοφία είναι ναός του 11ου αιώνα, κτισμένος πάνω από άλλον αρχαίο ναό. Υπήρξε η έδρα της Αρχιεπισκοπής Οχρίδας. |
 |
| Η αγιογράφηση είναι διαφόρων περιόδων, στις παλιότερες διακρίνεις την ελληνική γραφή, ενώ στις νεότερες την σλαβική γραφή. Η πάνω φωτογραφία μας δείχνει άποψη του ιερού, ενώ η κάτω τον Αρχάγγελο Γαβριήλ. |
 | ||
Ο Άη Γιάννης ο Θεολόγος, θεωρείται ο πιο γραφικός και πολυφωτογραφημένος ναός της πόλης, εξαιτίας της θέσης του στην περιοχή Κανέο, λίγα μέτρα πάνω από τα νερά της λίμνης της Οχρίδας. Είναι ένας μικρός, αλλά όμορφος ναός, με πλούσιο εξωτερικό διάκοσμο, του 13ου αιώνα. Συστήνεται να πας στον ναό μέσα από τα γραφικά σοκάκια της παλιάς πόλης και να επιστρέψεις από την παραλιακή ζώνη.
|
 |
Στιγμιότυπο από την παραλιακή ζώνη, όπου ο κόσμος απολάμβανε το μπάνιο του. |
Ο κεντρικός τουριστικός τους πεζόδρομος είναι αυτός του Αγίου Κλημεντίου με την ομώνυμη πλατεία στην οποία δεσπόζει το άγαλμα του Αγίου. Από νωρίς το απόγευμα γεμίζει με περιπατητές, οι οποίοι απολαμβάνουν τη βόλτα τους προτού καθίσουν σε κάποιο από τα πολλά μαγαζιά εστίασης που υπάρχουν στην πόλη. Ο πεζόδρομος έχει πολλά χρυσοχοΐα, τα οποία πουλάνε σε προσιτές τιμές, χρυσαφικά διακοσμημένα με τα περίφημα μαργαριτάρια (πέρλες) της Οχρίδας. Το μυστικό της κατασκευής τους, κατέχουν μόνο δύο οικογένειες στην πόλη.
 |
| Πολλής κόσμος, κυρίως οι ντόπιοι, κατακλύζουν τον νέο παραλιακό κάνοντας τη βραδινή τους βόλτα σε αυτόν. Η Οχρίδα, αν και γραφική με πολλά σημεία ενδιαφέροντος, δεν μας εντυπωσίασε. Κι αυτό οφείλεται στο πολύ κακό σέρβις στις παρεχόμενες υπηρεσίες, αδιακαιολόγητες για έναν τόσο γνωστό τουριστικό προορισμό. Φαγητό μέτριο με τιμές που δεν ανταποκρίνονταν σε αυτό που πρόσφεραν, κακή εφαρμογή των κανόνων υγιεινής. Επίσης απαράδεκτη η χρήση των ΑΤΜ, όπου για την ανταλλαγή των ευρώ σε δηνάρια της Βόρειας Μακεδονίας (1ευρ = 65,5 δηνάρια) σου παρακρατούσαν σχεδόν το ένα τέταρτο των χρημάτων σου. Υπάρχουν όμως και ανταλλακτήρια, όχι στην κεντρική τουριστική ζώνη, όπου η ανταλλαγή γίνεται σε πολύ λογικές τιμές. (συνεχίζεται...) |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Όλα τα σχόλια σας με χαροποιούν και τυγχάνουν απάντησης.